உனக்காக மட்டும் வாழாதே….!

 

உனக்காக மட்டும் வாழாதே….!

இந்தவார “வாலிப முத்து” பகுதியில், “உனக்காக மட்டும் வாழாதே” என்ற தலைப்பில் சில கருத்துக்களை பார்க்க இருக்கிறோம். சில வாலிபர்கள், தனக்காக மட்டுமே சில காரியங்களை செய்கிறார்கள். அவர்கள் சுயநலமிக்கவர்களாக இந்த சமுதாயத்தில் கருதப்படுகிறார்கள்.

Young People Child Teen Alone Sad Youth Lonely

சில வாலிபர்கள் மட்டுமே தங்களுக்காக மட்டுமின்றி, பிறருக்காகவும் வாழ்கிறார்கள். இவர்கள் பொது நல மிக்கவர்களாக, இந்த சமுதாயத்தில் அடையாளப் படுத்தப் படுகிறார்கள். இந்த கருத்தை நான் இணையத்தில் படித்த ஒரு உண்மை சம்பவத்தின் மூலம் உனக்கு விளக்குகிறேன்…

ஒரு ஓட்டல் முதலாளி, தன்னுடைய கடையில் ராஜன் என்ற இளைஞரை, ஒரு நிபந்தனையுடன் வேலைக்கு சேர்த்து கொண்டார். “அத்தியாவசியம் தவிர வேறு எந்த செலவுக்கும் நீ காசு கேட்க கூடாது” என கண்டித்து சொன்னார். “உனக்கு தேவையான நேரத்தில் நானே மொத்தமாக கொடுப்பேன்” என்றும் அவர் சொன்னார்.

பசியால் வாடி வதங்கியிருந்த ராஜனுக்கு, அப்பொழுது உணவு மட்டுமே தேவையாயிருந்தது. அவனும் சரியன்று ஒத்துக்கொண்டான். அதற்கு பிறகு அவன் தன்னை முழுமையாக வேலையில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டான் அவன், அந்த முதலாளியின் ஓட்டலை தனது சொந்த ஓட்டலாக நினைத்து முழுமையாக உழைத்தான்.

இடையில், ”ஊருக்கு போகவேண்டும்” என்று அவன் பணம் கேட்டும் அவர் கொடுக்க வில்லை. “ஒருவேளை சோறு போடக் கூட வழியின்றி உன்னை விரட்டியடித்த ஊருக்கு நீ ஏன் செல்கிறாய்?” என்று அவனை அடக்கி அமைதியாக இருக்க வைத்தார். சில வருடங்கள் ஓடியது. அவனுக்கும் அவரின் அன்பும், கண்டிப்பும் பிடித்துப் போனது. இப்போது ராஜன் தனது முதலாளியிடம் எதைப்பற்றியும் கேட்பதில்லை.

ஒரு விடுமுறை நாளில், முதலாளிக்கு தெரியாமல், கடையில் இருந்த மற்ற ஊழியர்கள் அவனை பெண் பார்க்க அழைத்துச் சென்றார்கள். “ஓட்டலில் வேலை செய்யும் உனக்கு பெண்ணை தர முடியாது” என்று பல இடங்களில் மறுத்துவிட்டனர். அதை எல்லாம் கேள்விப்பட்ட முதலாளி கண்டும் காணாமலும் இருந்தார். அவர், அவனை ஏதும் கேட்கவும் இல்லை. அவன் மேல் பரிதாபப்படவும் இல்லை.

ராஜன் வேலைக்கு சேர்ந்து ஐந்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. ஒரு நாள் முதலாளி அவனை அழைத்தார். அதிக ஓட்டல் இல்லாத, ஆனால் பரபரப்பு நிறைந்த ஒரு இடத்திற்குக் கூட்டிச் சென்று புதிய கடையை பார்த்தார். ”இந்த இடத்தில் ஓட்டல் வைத்தால் ஓடுமா?” என்று ராஜனிடம் கேட்டார்..

“ஆமாங்க முதலாளி., இந்த இடம் நல்ல இடமாகத்தான் தெரிகிறது. நல்ல வியாபாரம் ஆகும்” என்றான், ராஜன். கடைக்கு முன் பணம் கொடுத்தார். அந்த கடைக்கு தேவையான எல்லாத் தட்டு முட்டு சாமான்களையும் வாங்குதற்கு ராஜனையே அனுப்பி வைத்தார். ராஜனுக்கு இணக்கமாக இருந்த சக தோழர்களையும் ராஜனுடன் பணிக்கு ஒத்தாசை செய்யச் சொன்னார்.

புதிய ஓட்டல் ஆரம்பமாக நாள் குறிக்கப்பட்டது. ஐந்து நாள் முன் அவர் ராஜனை அழைத்தார். கடை வேலை எல்லாம் சரியாக செல்கிறதா, ராஜன்? என கேட்டார். பின்னர் கடை சாவியை ராஜனிடம் கொடுத்து, ”ராஜன் நீதான் இந்தக் கடைக்கு சொந்தக்காரன்” என்றார். ”முதலாளி என்ன இது…! திடீரென்று இப்படி சொல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன்.

“இந்த ஓட்டலுக்கு செலவு செய்த பணம் முழுவதும் உன்னுடைய பணம்தான் ராஜன்” என்றார், முதலாளி. “அதில் எனது பங்கும் கொஞ்சம் இருக்கிறது. அது உன்பால் நான் வைத்திருக்கும் அன்பின் சிறிய சன்மானம் அவ்வளவே” என்றும் கூறினார் முதலாளி. “நீ உன்னுடைய உறவுக்காரர்களை கடை திறப்பு விழாவிற்கு தற்பொழுது அழைத்து உபசரி…. பிறகு தானாக எல்லாம் நடக்கும்” என்றார், முதலாளி. அப்படியே ஓட்டல் திறப்பு விழாவும் தடபுடலாக இருந்தது.

முன்பு, ராஜனுக்கு சாப்பாடு போடாமல் விரட்டியடித்த உறவினர்கள், இன்று… கடை அருமை… சாப்பாடும் அருமை என சொன்னார்கள். பிறகு ராஜனின் தூரத்து மாமா, வசதியான மாமா, தனது பெண்ணை ராஜனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க முன்வந்தார். சில மாதங்களில் முதலாளியின் தலைமையில் மாமா பெண்ணை திருமணம் செய்த ராஜன் இப்போது மிகவும் வசதியாக வாழ்ந்து வருகிறான்.
இன்று வாழ்க்கையில் ராஜன் உயர்ந்து விட்டாலும், பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அவனது முதலாளி சொன்ன ஒரு தாரக மந்திரம் இன்னும் ராஜனின் காதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அந்த தாரக மந்திரம் இதுதான்…

“உனக்காக மட்டும் வாழாதே…

உன்னை நம்பி இருக்கும் அனைவரையும் வாழ வை…” என்பதுதான்.
இந்த தாரக மந்திரத்தை இன்றுவரை ராஜன் கடைபிடித்து வருகிறான். மேலும் சில மாதங்கள் கடந்தன. ராஜனை வளர்த்து ஆளாக்கிய ஓட்டல் அதிபர் திடீரென்று மாரடைப்பால் மரணம் அடைந்து விட்டார். அவரின் இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துகொண்ட உறவினர்களை காட்டிலும் ,அவரால் வளர்த்துக் உருவாக்கப்பட்ட ராஜனின் அழுகையே அதிகமாக இருந்தது.

“சில மனிதர்களின் சாதனைகள் வெளியில் தெரிவதில்லை. ஆனால் அவர்களது இறுதி ஊர்வலத்தில் தெரியும்” என்ற உண்மையை உணர்ந்து கொண்டான், ராஜன். தனது முதலாளி போல், தானும் பல இளைஞர்களுக்கு உதவி, அவர்களையும் முன்னேற்றம் அடையச் செய்வேன் என்று, முதலாளி இறுதி ஊர்வலத்தில் சபதம் ஏற்றான், ராஜன்.
இளைஞனே…. நீயும் ஓட்டல் அதிபரின் வாழ்க்கையையும், ராஜனின் வாழ்வையும் முன் உதாரணமாக ஏற்றுக்கொள். அதன் படி நீயும் செயல்படு. அப்போது உன் இளைஞர் சமுதாயமே முன்னேற்றம் அடையும். இளைஞர்கள் முன்னேற்றம் அடையும் போது, இந்த நாடும் முன்னேற்றம் காணும், வாலிபனே…!!!.

 
 
 
 

This post has been viewed 39 times